বীজ
আমি বীজ।
পৃথিবীর
নিচে থেকেও
আমি আকাশ
দেখতে পাই।
তà§à¦®à¦¿
মানà§à¦·à¥¤
মাটির উপরে
থেকেও তà§à¦®à¦¿
আকাশ দেখতে
পাও না।
তোমার আছে
চোখ। চোখ
দিয়ে কখনো
আকাশ দেখা
যায় না।
আমার
জানালা
আছে। আকাশ
দেখতে হলে
মাটিচাপা
নিà¦à§à¦®
জানালা
চাই।
পà§à¦°à¦¤à¦¿à¦Ÿà¦¿
কবরে থাকে
যেমন à¦à¦•টি
করে গোপন
দিগনà§à¦¤-কাà¦à
ªà¦¾à¦¨à§‹
জানালা।
বীজ ২
আমাকে
উচà§à¦›à¦¿à¦·à§à¦Ÿ
à¦à§‡à¦¬à§‡ তà§à¦®à¦¿
ফেলে গেছ
ডাসà§à¦Ÿà¦¬à¦¿à¦¨à§‡à¥
অথচ ছিলাম
আমি বীজ।
হেà¦à§Ÿà¦¾à¦²à¦¿
মায়াবী à¦à¦•
বীজ। তোমার
আদর পেলে
আমি ঠিকই
গাছ হতাম।
বীজ ৩
আমাকে
মাটির à¦à¦•
ইঞà§à¦šà¦¿ নিচে
রà§à§Ÿà§‡ গেছে
কেউ। আমার
ওপর দিয়ে
হেà¦à¦Ÿà§‡ গেল
সà§à¦•à§à¦²à§‡à¦°
মেয়েরা।
মনে হল আমি
যেন
খরসà§à¦°à§‹à¦¤à¦¾
নদী। à¦à§‹à¦Ÿà§‡à¦°
মিছিল গেল।
আমি খà§à¦¬à¦‡
হাসলাম।
রজনী জমাট
হল। বà§à¦•ের
ওপর দিয়ে
হেà¦à¦Ÿà§‡ গেল
সিà¦à¦¦à§‡à¦²
চোরেরা।
শোনা গেল
বউয়ের সাথে
অà¦à¦¿à¦®à¦¾à¦¨à§‡à¦°
কাহিনী।
অনà§à¦§à¦•ারে
বসে বসে
অনেক
কাà¦à¦¦à¦²à¦¾à¦®
আমি। কেউই
আমার
কানà§à¦¨à¦¾
শà§à¦¨à¦¤à§‡ পেল
না। à¦à¦•দিন
যেই না
বেরিয়ে
আসলাম মাটি
ফà§à¦à§œà§‡, দেখি
কà§à¦ ার হাতে
দাà¦à§œà¦¿à§Ÿà§‡
রয়েছ তà§à¦®à¦¿à¥¤
